* Vlindertje's gedichten en gedachten *

Geplaatst op zondag 30 oktober 2005 @ 03:00

Ik ben er geweest

Eens een klein meisje
Lief, onschuldig en ieder tot hulp
Geschonden, misbruikt en geslagen
Elke dag opnieuw

Nu een groot meisje
In stilte gehuld en vervreemd
Als een vogeltje zonder vleugeltjes
In een kooitje zonder deurtje

Voor zover ik mij kan herinneren
vecht ik om te mogen bestaan
Vanuit een werkelijkheid
die de mijne is en van mij alleen

Leven in een leegte, vanuit een leegte
Levend begraven in een wereld
die ik ervaar als niet de mijne
Jullie wereld, mijn onwerkelijkheid

In stilte huil ik en schreeuw om wat liefde
De absolute eenzaamheid verstikt mij
Ik hoor men spreken in onbegrijpelijke taal
Het gebral der levenden

Direct contact en aanspraak van een van jullie
vraagt om een antwoord van mijn automaat
De stilte weliswaar doorbroken
maar woorden ketsen af tegen het glas

De gevangenis der eenzaamheid
Sluit zich meer en meer om mij heen
Het levenslicht gaat steeds vager branden
Een gedimd licht en steeds verder weg

Jullie zien dus ik besta?
Nee, jullie zien het omhulsel.
Een ontzield en afgestoten lichaam
Een schaduw in het licht van wat ooit was.

© Vlinderkind